Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi · 11. Sınıf · Tasavvuf
Tasavvuf, İslam'ın dış görünüşünü (zâhir) ifade eden ibadet ve hükümleri, kalp hâli ve niyetle bütünleştiren iç (bâtın) yoldur. Kelime olarak sûf yününden gelir; erken dönemde yün giyerek sadelik ve dünyadan uzak duruşu simgeleyen giysisiyle anılan kimselere sûfî denmiştir. Diğer bir etimoloji ise saf sözcüğüne dayanır ve bu yolla insanın kötü huylardan arınmış olmasının hedeflendiğini vurgular. Tasavvufun sistematik biçimde oluşması 7-8. yüzyılda Irak'ta, özellikle Basra, Kûfe ve Bağdat çevresinde gerçekleşmiştir. İlk dönem sûfîliği zühd ve takva ekseninde gelişmiş, zamanla aşk, yakınlık…
Tasavvufun öne çıkardığı temel yönelim aşağıdakilerden hangisidir?
Doğru cevap: B) İç dünya ve arınma
Tasavvuf ibadetin kalp hâli, niyet ve arınma ile tamamlanmasını, yani iç dünyayı öne alır.
Tasavvuf yolunda şeriat ile hakikat arasında kalan, terbiye ve yol safhası hangisidir?
Doğru cevap: C) Tarikat
Tarikat, şeriatın çerçevesinde yürünerek kalbi arındıran yol ve terbiye basamağıdır.
Nakşibendîlik tarikatının kurucusu ve yaşadığı şehir hangileridir?
Doğru cevap: B) Bahâüddîn Nakşibend, Buhara
Bahâüddîn Nakşibend (1318-1389) Buhara'da yaşamış ve tarikatına adını vermiştir; Geylânî Bağdat ile anılır.
Bu sayfa Tasavvufi Düşünce ve İlkeleri konusu için hazırlanmış kısa bir özetdir. Tam içerik için ders sayfasını açabilir, DersTeders ana sayfasından diğer konulara geçebilirsin.