10. SınıfBilişim Teknolojileri

Erişim Belirleyiciler ve Kapsülleme — Çalışma Sayfası

Kazanımlar, önemli noktalar ve sık yapılan hatalar tek sayfada.

Bu konuda öğrenecekleriniz

Genel, özel, korumalı ve derleme içi erişim belirleyicilerinin kapsamını karşılaştırır.
Veriyi özel alanda tutup genel özellikle erişerek kapsülleme ilkesini uygular.
Özellik üzerinde değer doğrulama yazarak geçersiz verinin alana girmesini engeller.
Yalnızca okuma işlevi ve değiştirilemeyen alan kurallarını doğru kullanır.
Ortak sayaç için statik alan, kalıcı veri için değiştirilemeyen alan seçer.
Erişim ihlalinin derleme aşamasında fark edildiğini denetleyerek kodu güvenli yazar.

Özel alan dışarıdan doğrudan değiştirilemediği için geçersiz değer sınıfa hiç girmez.
Özellik tanımlanırsa alanın erişimi tek kapıdan geçer ve doğrulama o kapıda yapılır.
Kütüphane arayüzü tasarlanırken genel üyeler, yardımcı işlerde ise özel üyeler tercih edilir.
Salt okunur özellik, kimlik veya hesaplanan değerlerin dışarıdan değiştirilmesini engeller.
Ortak kullanılacak sayaç ve kayıt değerleri statik alan olarak tanımlanmalıdır.
Alan gizliyken arayüzün genel üyeleri, değişkenleri değiştirmek yerine özelliklerle çalışır.
Erişim belirleyicisi seçimi, üyenin sınıf dışında kimin tarafından kullanılacağına göre yapılır.

Erişim belirleyicisi, bir üyenin sınıf içinden mi yoksa sınıf dışından mı erişileceğini belirler.
Kapsam halkası küçükten büyüğe: private, internal, protected, public.
Kapsülleme: özel alan artı genel özellik eşitliği denetimli erişim ve geçersiz veri engelidir.
Özellik, alanın okuma ve yazma yollarını saran iki işlevdir; yazma işlevi olmazsa salt okunur olur.
readonly alan yalnızca tanımlandığı yerde ya da yapıcı metotta bir kez atanabilir.
static alan sınıfa aittir; tüm nesneler aynı değeri paylaşır.
Alan ile parametre adı çakıştığında nesnenin kendi alanına erişmek için this kullanılır.
Kapsam dışı erişim denemesi derleme zamanında hata verir, çalışma zamanında değil.

Alanı genel yapıp doğrulamayı özelliğe bırakmak: Alan doğrudan açılınca çağıran kod denetimi atlayarak geçersiz bir değer yazabilir, kapsülleme tamamen ortadan kalkar.
Kapsüllemeyi yalnızca private yazmakla sağlamak: Veri gizlenir ama yazma yolunda kural yoksa eksik kalınır; denetim mutlaka özellik ya da metot üzerinden yapılmalıdır.
Değiştirilemeyen alanı sonradan güncellemeye çalışmak: readonly alan yalnızca tanımlandığı yerde ya da yapıcıda atanabilir, metot içinde atama denemesi derleme hatası verir.
Ortak sayacı her nesnede ayrı tanımlamak: Sayaç alanı statik değilse her nesnede ayrı değer tutar ve toplam kayıt sayısı yanlış çıkar.
Alan adı ile parametre adını aynı yazıp this kullanmamak: Değişken gölgelenince atama parametreye yapılır, alan eski değerinde kalır ve veri kaybolur.

Erişim belirleyicisi sorularında halkayı küçükten büyüğe yaz: private, internal, protected, public.
Sınıf tasarlarken önce hangi bilginin tutulacağını, sonra hangi işlemin yapılacağını sırala.
Alanı her zaman özel tut, erişimi özellikle ver; bu alışkanlık ileride sınıfı büyüttüğünde işini kolaylaştırır.
Genel üyeyi yazmadan önce sor: bu üyeyi gerçekten dışarıdan mı çağırmak istiyorum, sadece sınıf içinde mi?
Doğrulama kurallarını yazmadan önce geçerli aralığı belirle, sonra alan sınırının dışını reddeden koşulu yaz.
Ortak değer gerektiğinde değişkenin tüm nesnelerde mi ortak olacağını sor; ortaksa statik alan kullan.

Bu sayfayı okuduktan sonra konu anlatımını tekrar oku ve kendi cümlelerinle özetle.